Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2012

Ανταπόκριση από Λουξεμβούργο: Γιατί δεν επενδύουν οι ξένοι στην Ελλάδα;


πηγη Γιάννης Ψάλτης


Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2012

Αυτοκτόνησε ο πρέσβης της Σερβίας στο ΝΑΤΟ


 
Τέλος στη ζωή του φέρεται να έθεσε χθες το βράδυ στις Βρυξέλλες ο πρέσβης της Σερβίας στο ΝΑΤΟ Μπράνισλαβ Μιλίνκοβιτς.Όπως αναφέρουν τα σερβικά μέσα ενημέρωσης, ο 52χρονος Μιλίνκοβιτς έθεσε τέρμα στη ζωή του πηδώντας από το πάρκινγκ του αεροδρομίου των Βρυξελλών μπροστά στα μάτια του υφυπουργού Εξωτερικών Ζόραν Βούγιτς, τον οποίο συνόδευε.
Το σερβικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι ο πρέσβης Μιλίνκοβιτς «απεβίωσε με τραγικό τρόπο» χωρίς να αναφερθεί σε λεπτομέρειες.

Ο Μπράνισλαβ Μιλίνκοβιτς ήταν έμπειρος διπλωμάτης με μακροχρόνια θητεία σε διεθνείς οργανισμούς.

Το 2009 τοποθετήθηκε πρεσβευτής της Σερβίας στο ΝΑΤΟ ενώ από το 2004 ήταν ειδικός απεσταλμένος του υπουργού Εξωτερικών της Σερβίας - Μαυροβουνίου στην έδρα της βορειοατλαντικής συμμαχίας. Νωρίτερα, υπηρέτησε ως μόνιμος αντιπρόσωπος της χώρας του στον ΟΑΣΕ και τον ΟΗΕ.
Το τίτλο του πρέσβη έλαβε το 2000.


 ΠΗΓΗ.www.diplomatic.gr

 

Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2012

Νέο τεύχος "Politistiki Diplomatia"

Κυκλοφορεί το νέο τεύχος του περιοδικού "Politistiki Diplomatia" Δεκέμβριος 2012 - Ιανουάριος  2013
Κυκλοφορεί το νέο τεύχος του περιοδικού "Politistiki Diplomatia" με κεντρικό θέμα 
 "Εκλογές στην Καταλονία - Νίκη Α. Μας"
 
- Γράφουν αποκλειστικά οι Πρέσβεις του Αζερμπαϊτζάν και της Μολδαβίας στην Ελλάδα.
- Προειδοποίηση σοκ από την Αμερικάνικη Πρεσβεία
- Απέλαση Toύρκου πρόξενου ζητούν Έλληνες βουλευτές
- Β. Πούτιν: "Αν η Ελλάδα είχε μείνει στη δραχμή δεν θα είχε τέτοια προβλήματα"
- UNESCO: 50 χρόνια από το θάνατο του Γ. Παπανικολάου
- Ο Αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο
- Διαπιστεύσεις στον Κ. Παπούλια των Πρέσβεων Κορέας - Λιθουανίας - Κροατίας Κούβας 




Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2012

Συμμετοχή Δ. Αβραμόπουλου στη Σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ

Την Τρίτη 4 και την Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2012, ο Υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Αβραμόπουλος θα συμμετάσχει στις εργασίες της Συνόδου των Υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες.

Την πρώτη ημέρα των εργασιών, 4 Δεκεμβρίου, οι Υπουργοί Εξωτερικών θα παρακαθίσουν σε γεύμα εργασίας του Συμβουλίου ΝΑΤΟ-Ρωσίας με τον Ρώσο Υπουργό Εξωτερικών, Sergey Lavrov. Εν συνεχεία, θα πραγματοποιηθεί η συνεδρίαση του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου, όπου θα συζητηθούν οι Εταιρικές Σχέσεις του ΝΑΤΟ και ειδικότερα οι προτεραιότητες της Συμμαχίας στον τομέα αυτό, ο Μεσογειακός Διάλογος, το πρόγραμμα «Σύμπραξη για Ειρήνη» και η Πρωτοβουλία Κωνσταντινουπόλεως. Επίσης, αντικείμενο της συνεδρίασης θα αποτελέσει η τρέχουσα κατάσταση στα Δυτικά Βαλκάνια, με έμφαση στο Κόσοβο και στο διάλογο Βελιγραδίου-Πρίστινας. Θα ακολουθήσει το δείπνο εργασίας των Υπουργών Εξωτερικών όπου αναμένεται να συζητηθούν, μεταξύ άλλων, οι πρόσφατες εξελίξεις σε Μέση Ανατολή και Βόρειο Αφρική.


Τη δεύτερη ημέρα των εργασιών, 5 Δεκεμβρίου, θα πραγματοποιηθεί η συνεδρίαση της Επιτροπής ΝΑΤΟ-Γεωργίας  με τη συμμετοχή της Υπουργού Εξωτερικών της Γεωργίας, Maia Panjikidze. Την ίδια ημέρα, θα πραγματοποιηθεί συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών κ-μ ΝΑΤΟ με μη μέλη ΝΑΤΟ που συνεισφέρουν στην ISAF (αποστολή του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν).


Στο πλαίσιο της Υπουργικής Συνόδου του ΝΑΤΟ, ο Υπουργός Εξωτερικών θα έχει διμερή συνάντηση με τον Υπουργό Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Sergey Lavrov.


Πηγη.www.diplomatic.gr



Η Μόσχα ζητεί από τη Β.Κορέα να επανεξετάσει την εκτόξευση πυραύλου

Η Μόσχα ζήτησε σήμερα από τη Βόρεια Κορέα να "επανεξετάσει την απόφασή της" για την εκτόξευση πυραύλου εντός του Δεκεμβρίου, καλώντας την Πιονγκγιάνγκ να σεβαστεί τη σχετική απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

"Ζητούμε επειγόντως από την κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας να αναθεωρήσει την απόφασή της να εκτοξεύσει πύραυλο", ανακοίνωσε το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών. "Απευθυνθήκαμε πολλές φορές στη βορειοκορεατική πλευρά λέγοντας ότι είναι απαράδεκτο να αγνοείται η απόφαση 1874 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που απαγορεύει ρητά στη Βόρεια Κορέα να εκτοξεύει πυραύλους".


Την ίδια ώρα η Ιαπωνία άρχισε να αναπτύσσει πυραύλους εδάφους-αέρος Patriot ενόψει της προσεχούς εκτόξευσης του βορειοκορεατικού πυραύλου, σύμφωνα με επίσημη πηγή στο Τόκιο. Το Τόκιο δήλωσε αμέσως μετά την ανακοίνωση αυτή της Πιονγκγιάνγκ το Σάββατο, ότι αναστέλλει τις διαπραγματεύσεις της με τη Βόρεια Κορέα που είχαν προγραμματιστεί στο Πεκίνο στις 5 και 6 Δεκεμβρίου.


πηγη.www.diplomatic.gr


 

Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2012

"Γιατί η Πορτογαλία δεν είναι Ελλάδα"

Τώρα που η τελευταία πράξη διάσωσης για την Ελλάδα αποτελεί γεγονός, πολλοί επενδυτές στρέφουν την προσοχή τους στην Πορτογαλία. Αν και η πορτογαλική οικονομία δείχνει σε κάποια σημεία ανησυχητικά όμοια με την ελληνική, με εντυπωσιακές μάλιστα επιμέρους ομοιότητες, υπάρχουν θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ των δύο χωρών που θέτουν την Πορτογαλία σε μια πολύ πιο ήπια θέση σε σχέση με την Ελλάδα.

Σε έκθεσή της με ημερομηνία 30 Νοεμβρίου 2012, η UBS σχολιάζει ότι αυτές οι διαφορές είναι εν μέρει ο λόγος που η Πορτογαλία αντιμετωπίζεται με μεγαλύτερη επιείκεια από τους εταίρους της στην Ε.Ε. Οι οικονομολόγοι που υπογράφουν την έκθεση, Martin Lueck, Paul Donovan, Amit Kara, Matteo Cominetta και
Jennifer Miller, τονίζουν ότι η σταδιακή επιστροφή της Πορτογαλίας στη χρηματοδότηση από τις αγορές επιβεβαιώνει με εντυπωσιακό τρόπο ότι η χώρα βρίσκεται σε πολύ καλύτερη θέση σε σχέση με την Ελλάδα.

Επικίνδυνα όμοιες


Μια από τις εντυπωσιακές ομοιότητες ανάμεσα στην Ελλάδα και την Πορτογαλία αφορά την αύξηση του δημόσιου χρέους σε σχέση με το ονομαστικό ΑΕΠ. Η εμπειρία των δύο χωρών δείχνει ότι το πρόβλημα γίνεται σοβαρό όταν το ονομαστικό ΑΕΠ αρχίζει να μειώνεται. Στην περίπτωση αυτή, τα φορολογικά έσοδα στερεύουν, ενώ το κοινωνικό κόστος της ύφεσης διογκώνεται. Το αποτέλεσμα είναι μια αποκλίνουσα πορεία χρέους και ΑΕΠ. Αν και η εικόνα στην Πορτογαλία φαίνεται πιο ήπια σε σχέση με την Ελλάδα, και οι δύο χώρες αντιμετωπίζουν ακόμη την επικίνδυνη προοπτική της αύξησης του χρέους και της συρρίκνωσης της συνολικής ζήτησης.


Ενώ ο κίνδυνος ενός σπιράλ χρέους-αποπληθωρισμού έχει κατά πάσα πιθανότητα ήδη υλοποιηθεί στην Ελλάδα και φαίνεται να αποτελεί σοβαρή απειλή και για την Πορτογαλία, υπάρχει μια σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο χωρών η οποία αφορά την είσπραξη των φόρων.


Η ελληνική κυβέρνηση βασίζεται πολύ περισσότερο στην έμμεση φορολογία. Είναι αλήθεια ότι γενικά οι κυβερνήσεις προτιμούν την έμμεση έναντι της άμεσης φορολογίας, αμφιβάλλουμε ωστόσο ότι αυτός είναι ο λόγος για το χαμηλό ποσοστό των άμεσων φορολογικών εσόδων στην Ελλάδα. «Κατά την άποψή μας», σχολιάζουν οι αναλυτές της UBS, «ο κύριος λόγος είναι ότι η συλλογή των άμεσων φόρων επί του εισοδήματος και του πλούτου είναι αναποτελεσματική στην Ελλάδα, λόγω της διαφθοράς στο πλαίσιο της φορολογικής διοίκησης, καθώς και της εκτεταμένης φοροδιαφυγής».


«Το γεγονός ότι το ισοζύγιο ρευστότητας στην Ελλάδα παραμένει χειρότερο από της Πορτογαλίας, παρά τις μεγάλες περικοπές δαπανών, οφείλεται εν μέρει στη δυσλειτουργική είσπραξη των φόρων. Αν και ο δημόσιος τομέας της Πορτογαλίας έχει σαφώς περιθώρια βελτίωσης, πιστεύουμε ότι εξακολουθεί να είναι έτη φωτός μπροστά από την Ελλάδα» αναφέρουν μεταξύ άλλων.


Η πορτογαλική ύφεση είναι επώδυνη, η ελληνική είναι χειρότερη


Αν και τα δημοσιονομικά προβλήματα δικαιολογούν την ανησυχία πολλών επενδυτών ότι η Πορτογαλία μπορεί να είναι η επόμενη στη λίστα ως προς την αναδιάρθρωση του χρέους της είναι σημαντικό να επισημανθούν κάποιες διαφορές, αναφέρει η έκθεση της UBS.


Η πιο προφανής είναι η τρέχουσα κατάσταση σε επίπεδο οικονομικής δραστηριότητας, και οι πιθανότητες να επιτευχθεί «συμβιβασμός» μεταξύ της δημοσιονομικής λιτότητας και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων από τη μία πλευρά και, από την άλλη, της οικονομικής και κοινωνικής σταθερότητας.


Από αυτή την άποψη, η θέση της Πορτογαλίας φαίνεται πολύ πιο ήπια. Είναι αλήθεια ότι η οικονομία της συρρικνώνεται με ρυθμό περίπου 3% σε ετήσια βάση, αλλά είναι ξεκάθαρα σε καλύτερη θέση από την απότομη πτώση που καταγράφεται στην Ελλάδα

και υπολογίζεται κοντά στο 7%.

Κατά συνέπεια, στο βαθμό που η διολίσθηση της Πορτογαλίας σε σχέση με τους δημοσιονομικούς στόχους μπορεί να εξηγηθεί από τη βαθύτερη των εκτιμήσεων ύφεση, και αν η επιείκεια από την πλευρά της τρόικας μπορεί κατά πάσα πιθανότητα να συμβάλει στην άμβλυνση της κατάστασης, η Ελλάδα δύσκολα μπορεί να ελπίζει σε κάτι τέτοιο.


Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις


Ρίχνοντας μια ματιά στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, διαπιστώνουμε ότι η πορτογαλική κυβέρνηση έχει σε μεγάλο βαθμό συμμορφωθεί με όλα τα μέτρα που έχει κληθεί να εφαρμόσει. Για παράδειγμα, προωθήθηκε η μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες από τα συνδικάτα. Η κυβέρνηση προωθεί επίσης δυναμικά την ατζέντα των ιδιωτικοποιήσεων.


Ειδικά σε αυτό το τελευταίο μέτωπο είναι που η ελληνική διοίκηση έχει αποτύχει μέχρι στιγμής, αναφέρουν χαρακτηριστικά οι αναλυτές της UBS. Όπως εξηγούν, στο πρώτο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας, τον Απρίλιο του 2010, ο στόχος των αποκρατικοποιήσεων είχε τεθεί στα 50 δισ. ευρώ. Ο στόχος αργότερα μειώθηκε στα 9 δισ. ευρώ και πρόσφατα μειώθηκε για μία ακόμα φορά, στα 5,9 δισ. ευρώ. Ωστόσο, από το καλοκαίρι του 2012, η ελληνική κυβέρνηση έχει εισπράξει μόνο 1,8 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις.


Αντίθετα, η Πορτογαλία έχει πολύ μεγαλύτερη επιτυχία σε αυτό το πεδίο. Ο στόχος ήταν εξαρχής πολύ πιο συγκρατημένος και ρεαλιστικός, στα 5 δισ. ευρώ. Μετά από δύο επιτυχημένες πωλήσεις εταιρειών του τομέα κοινής ωφέλειας, η πορτογαλική κυβέρνηση αναθεώρησε ανοδικά το στόχο της και τώρα σχεδιάζει νέες αποκρατικοποιήσεις. «Η σχέση μεταξύ των στόχων που τέθηκαν και όσων επετεύχθησαν φαίνεται πολύ πιο υγιής στην περίπτωση της Πορτογαλίας» σημειώνει η έκθεση.


Σε ό,τι αφορά την ανταγωνιστικότητα, και οι δύο χώρες έχουν εμφανίσει πρόοδο ως προς τη μείωση του ανά μονάδα κόστους εργασίας, παρόλο που τα στατιστικά στοιχεία του ΟΟΣΑ (τα οποία είναι διαθέσιμα μόνο μέχρι τις αρχές του 2011) δεν το δείχνουν ακόμα αυτό για την Πορτογαλία. Συγκρίνοντας τις δύο χώρες, είναι προφανές ότι το ανά μονάδα κόστος εργασίας στην Ελλάδα αυξήθηκε πολύ περισσότερο καθ’ όλη τη δεκαετία 1999-2009, σε ποσοστό άνω του 40%. Στην περίπτωση της Πορτογαλίας η αύξηση ήταν κάπως ηπιότερη, περίπου στο 23%.


Και στις δύο χώρες, ο κύριος λόγος για την πρόσφατη βελτίωση στο ανά μονάδα κόστος εργασίας είναι η βελτίωση της παραγωγικότητας, η οποία με τη σειρά της είναι συνέπεια της μείωσης του εργατικού δυναμικού. Αυτός είναι και ο λόγος που στην ελληνική περίπτωση η μείωση άρχισε νωρίτερα και είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη της Πορτογαλίας.


Στην Ελλάδα, η ανεργία έχει αυξηθεί πολύ περισσότερο από τη στιγμή που η χώρα έπεσε σε ύφεση. Η εναρμονισμένη ανεργία «τρέχει» τώρα με 25% περίπου, έναντι 16% στην Πορτογαλία.


Μικρότερες εξωτερικές ανισορροπίες, αλλά το χρέος παραμένει ανησυχητικό


Τόσο η Πορτογαλία και η Ελλάδα έχουν κατορθώσει τα τελευταία τρίμηνα να μειώσουν τα ελλείμματα στα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών τους. Και πάλι όμως, η Πορτογαλία εμφανίζει ελαφρώς καλύτερη απόδοση και σε αυτό το πεδίο.


Οι αναλυτές της UBS είναι ξεκάθαροι: «Αν και το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών στην Ελλάδα έχει μειωθεί πάρα πολύ, και αυτό αποτελεί μια καλή είδηση, είναι σημαντικό να αναζητήσει κανείς τους πραγματικούς λόγους αυτής της βελτίωσης. Αν το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών βελτιώνεται επειδή η οικονομία έχει γίνει πιο ανταγωνιστική και πετυχαίνει έτσι αύξηση των πωλήσεων σε πελάτες στο εξωτερικό, αυτό είναι θετικό. Αν, αντίθετα, το εμπορικό ισοζύγιο βελτιώνεται επειδή οι εισαγωγές καταρρέουν, τότε αυτό επί της ουσίας αντανακλά την αδύναμη κατάσταση της εγχώριας οικονομίας και όχι βελτίωση της ανταγωνιστικότητας.


«Δεν πρέπει να λησμονείται ότι τόσο η Πορτογαλία όσο και η Ελλάδα είναι εξαιρετικά χρεωμένες χώρες. Η διαφορά στο σημείο αυτό είναι ότι στην Πορτογαλία τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις έχουν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα χρέους σε σχέση με την Ελλάδα και, για το λόγο αυτό, ο κίνδυνος απομόχλευσης του ιδιωτικού τομέα στην Πορτογαλία είναι μεγαλύτερος σε σχέση με την Ελλάδα» σημειώνεται στην έκθεση.


Οι αγορές μέχρι στιγμής έχουν ανταμείψει Πορτογαλία


Στα περισσότερα από τα σημεία σύγκρισης που αναφέρονται παραπάνω, η πορτογαλική οικονομία φαίνεται σε καλύτερη κατάσταση από την ελληνική, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν ορισμένες ανησυχητικές ομοιότητες.


«Είναι ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι μέσα στο σκηνικό όλων αυτών των οικονομικών δυσκολιών, η πορτογαλική κυβέρνηση έχει καταφέρει να κερδίσει το σεβασμό και την καλή θέληση των πιστωτριών χωρών, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ» επισημαίνουν οι αναλυτές της UBS και συνεχίζουν: «Γι’ αυτό και η Πορτογαλία υπήρξε μέχρι στιγμής επιτυχής στην προσπάθειά της για σταδιακή επιστροφή στη χρηματοδότηση από τις αγορές. Η στρατηγική της είναι παρόμοια με την ιρλανδική, δηλαδή, εκδίδει πρώτα έντοκα γραμμάτια και μετά επεκτείνει σταδιακά την περίοδο ωρίμανσής τους. Προς το παρόν, το 30% περίπου των πορτογαλικών εντόκων είναι μακράς διάρκειας.


Αντίθετα, η Ελλάδα έχει αποκλειστεί από τις αγορές από τότε που συμφωνήθηκε το πρώτο πακέτο διάσωσης, τον Απρίλιο του 2010. Η έκδοση εντόκων γραμματίων στη διάρκεια του καλοκαιριού δεν μπορεί να εκληφθεί ως σημάδι ομαλής πρόσβασης στην αγορά, καθώς ήταν από την αρχή ξεκάθαρο ότι η έκδοση θα έπρεπε να καλύπτεται από τις ελληνικές τράπεζες, οι οποίες προχωρούσαν στη συνέχεια σε συμφωνίες επαναγοράς με την Τράπεζα της Ελλάδος.


Υπό αυτό το πρίσμα, η έκδοση μπορεί να ‘διαβαστεί’ ως μια ενέργεια έμμεσης νομισματοποίησης του χρέους και όχι ως επιτυχής επιστροφή στη χρηματοδότηση από τις αγορές. Και αυτό, σε πλήρη αντίθεση με την πορτογαλική περίπτωση που δείχνει ότι ακόμη και σε προβληματικές οικονομικές συνθήκες, οι χώρες της ‘περιφέρειας’ έχουν την ευκαιρία να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών».


Πηγη. UBS


Πηγή:www.capital.gr

Ναγκόρνο Καραμπάχ - Εν αναμονή του επόμενου πολέμου


Γενικά, θεωρούνταν ως μια «παγωμένη» διένεξη, το Ναγκόρνο Καραμπάχ έγινε αρκετά «θερμό», με ένα σταθερό κύκλο συγκρούσεων να αφήνει νεκρούς και από τις δύο πλευρές.  
Οι προεδρικές εκλογές τον Ιούλιο του 2012 στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, ή Αρτσάχ όπως το αποκαλούν οι κάτοικοί του, προκάλεσαν το αυξημένο ενδιαφέρον των διεθνών παρατηρητών. Στην δήλωση της Ομάδας Μινσκ του ΟΑΣΕ (Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη), μαζί με τα παραδοσιακά χωρία της μη αναγνώρισης της Δημοκρατίας του Ναγκόρνο Καραμπάχ ως ανεξάρτητο κράτος, κρατήθηκε ως σημείωση ότι «αναγνωρίζουν την ανάγκη στις ντε-φάκτο αρχές του Ναγκόρνο Καραμπάχ να προσπαθήσουν να οργανώσουν μια δημοκρατική δημόσια ζωή των ανθρώπων τους, μέσω αυτής της διαδικασίας.»
Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι λίγες μέρες αργότερα, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός του Αζερμπαϊτζάν Αλί Χασανόβ μίλησε για την επίλυση του θέματος Καραμπάχ με στρατιωτικά μέσα. Από την αρχή του καλοκαιριού έχει σημειωθεί μια απότομη αύξηση των εντάσεων στα σύνορα της Αρμενίας και του Ναγκόρνο-Καραμπάχ με το Αζερμπαϊτζάν.

Το 2011, με τη βοήθεια του Ισραήλ, κοντά στο Μπακού κατασκευάστηκε ένα εργοστάσιο παραγωγής μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Έχει ήδη ξεκινήσει η παραγωγή των μη επανδρωμένων UAV Orbiter και βρίσκεται στην διαδικασία ολοκλήρωσης των προετοιμασιών της παραγωγής του Aerostar 
Δεν είναι μυστικό ότι τα τελευταία χρόνια το Μπακού έχει προχωρήσει σε πολύ μεγάλης κλίμακας αγορές διαφόρων τύπων όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού, κυρίως επιθετικού, όπως αεροσκάφη, μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ελικόπτερα. Αρχίζοντας από το 2005, ο όγκος της οικονομίας του Αζερμπαϊτζάν αυξήθηκε κατά τέσσερις φορές, από 12 σε 52 δισεκατομμύρια δολάρια το 2011, με το ΑΕΠ να αυξάνεται συμφωνα με το ΔΝΤ για το 2012 κατά 3%. Τα έσοδα του Αζερμπαϊτζάν για το 2012 αναμένονται σε περίπου 20 δισεκατομμύρια δολάρια - ο όγκος της οικονομίας του ανέρχεται στο 75% του ΑΕΠ ολόκληρου του Βόρειου Καύκασου.
Ο διεθνής ρόλος του Αζερμπαϊτζάν ως χώρα παραγωγός και διαμετακόμισης ενεργειακών, πόρων, χρησιμοποιήθηκε από το Μπακού για να ασκήσει στην αναμέτρησή του με την Αρμενία πολιτική πίεση στα γειτονικά κράτη και στις χώρες της Δύσης από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 - με περιορισμένη αποτελεσματικότητα. Το Μπακού, σε μια προσπάθεια να προσελκύσει την προσοχή των διεθνών μεσολαβητών υπέρ της θέσης του Αζερμπαϊτζάν, κλιμακώνει την ένταση με την Αρμενία. Η περαιτέρω απροθυμία των διεθνών παικτών να ασκήσουν πίεση στην αρμενική πλευρά για να αποδεχθεί την θέση του Αζερμπαϊτζάν, αναπόφευκτα θα οδηγήσει την κλιμάκωση σε μια ένοπλη αντιπαράθεση.
Η αύξηση του στρατιωτικού προϋπολογισμού του Αζερμπαϊτζάν είναι ιδιαίτερα αισθητή τα τελευταία δύο χρόνια. Αν για την περίοδο 2008-2010 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν περίπου 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσια βάση, στον αμυντικό προϋπολογισμό του 2011 εγκρίθηκαν 2,8 δισ. δολάρια, για το 2012 περισσότερα από 3 δισεκατομμύρια δολάρια. Παρά το γεγονός ότι τα ποσά αυτό είναι πιθανό να περιλαμβάνουν και τις χρημαροδοτήσεις της ανάπτυξης μιας εγχώριας αμυντικής βιομηχανικής βάσης, τα χρήματα για την αγορά όπλων είναι πολλά.
Το Αζερμπαϊτζάν αγοράζει νέα όπλα και στρατιωτικό εξοπλισμό, κατάλληλο για να εισβάλει με παραδοσιακά μέσα στην οχύρωση της αμυντικής γραμμής της αρμενικής πλευράς - τεθωρακισμένα οχήματα, πυροβόλα και μηχανοκίνητες μονάδες πεζικού. Επίσης, δίνεται ιδιαίτερη σημασία στον εκσυγχρονισμό των διαθέσιμων μέσων.
Παρά τις προσπάθειες του Αρμενικού λόμπι στο Κογκρέσο, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ ως σύνολο, έχουν κάνει πολλά για τη βελτίωση της αμυντικής υποδομής του Αζερμπαϊτζάν, υπό την ευθύνη των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων και της Ευρωπαϊκής Διοίκησης. Ο στρατός του Αζερμπαϊτζάν εξοπλίζεται και προετοιμάζεται με τα Δυτικά πρότυπα, συμπεριλαμβανομένων των κοινών ασκήσεων στο έδαφος τρίτων χωρών. Χαρακτηριστική η περίπτωση που το αμερικανικό Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξετάζει το ενδεχόμενο να επιτρέψει την πώληση εξοπλισμού επιτήρησης για τα ελικόπτερα Mi-24 του Αζερμπαϊτζάν, με τους υποστηρικτές να αναφέρουν την προμήθεια αναγκαία για την προστασία από το Ιράν και τους επικριτές να έχουν αντιρρήσεις επειδή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον των αρμενικών δυνάμεων στη διαφιλονικούμενη περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ.
Και αν η προσφορά ορισμένων τύπων αμερικανικών όπλων στην περιοχή μπορεί να προκαλέσει κάποιες επιπλοκές στο Λόφο του Καπιτωλίου, το Ισραήλ αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας αυτού του είδους τις αποστολές - όπως στην περίπτωση της Γεωργίας. Το 2011, με τη βοήθεια του Ισραήλ, κοντά στο Μπακού κατασκευάστηκε ένα εργοστάσιο παραγωγής μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Έχει ήδη ξεκινήσει η παραγωγή των μη επανδρωμένων UAV Orbiter (εμβέλεια - έως 50 χλμ., το κόστος - περίπου 600 χιλιάδες δολάρια), και βρίσκεται στην διαδικασία ολοκλήρωσης των προετοιμασιών της παραγωγής του Aerostar (εμβέλεια - έως 200 χλμ., το κόστος - 2 εκατομμύρια δολάρια). Τα Orbiter, σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες, είναι να αναλάβουν τον έλεγχο στην περιοχή της Κασπίας Θάλασσας στην επίμαχη περιοχή για το πετρέλαιο με το Ιράν και το Τουρκμενιστάν, καθώς και στα χερσαία σύνορα με το Καραμπάχ και το Ιράν. Τα UAV έχουν ενταχθεί σε επιχειρησιακές λειτουργίες, όπως αποκάλυψε τον Σεπτέμβριο του 2011 μια αρμενική κατάρριψη ενός αζέρικου UAV στην περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Το αμερικανικό Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξετάζει το ενδεχόμενο να επιτρέψει την πώληση εξοπλισμού επιτήρησης για τα ελικόπτερα Mi-24 του Αζερμπαϊτζάν 
Σημαντικοί εταίροι του Αζερμπαϊτζάν στον εκσυγχρονισμό του στρατιωτικού εξοπλισμού του είναι η Τουρκία και η Ουκρανία. Κατά την τελευταία δεκαετία, το Κίεβο έγινε ένας σημαντικός εταίρος του Μπακού στην προμήθεια στρατιωτικού εξοπλισμού. Παρά την πτωτική τάση, σύμφωνα με το Μητρώο Συμβατικών Όπλων του ΟΗΕ, για τα έτη 2001-2011 η Ουκρανία εξήγαγε βαρύ εξοπλισμό στο Αζερμπαϊτζάν, συμπεριλαμβανομένων αεροσκαφών, πυραυλικών συστημάτων και φορητών όπλων. Ειδικότερα, έχει πουλήσει 28 αεροσκάφη (12 εκπαιδευτικά/επίθεσης L-39, 16 μαχητικά MiG-29), και 12 ελικόπτερα επίθεσης Mi-24R. Επίσης, για την ανάπτυξη στα σύνορα με το Καραμπάχ αγοράστηκαν 48 κύρια άρματα μάχης Τ-72, 157 τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού (150 BTR-70, 3 BTR-3U, 4 BTS-5B), ορισμένα BMP-1, 70 αυτοκινούμενα οβιδοβόλα (16 2S3, 54 2S1), τακτικά πυραυλικά συγκροτήματα και άλλα είδη όπλων. Ρωσικές εταιρείες αμυντικού υλικού παρέχουν επίσης όπλα και εξοπλισμό στο Αζερμπαϊτζάν, όπως ελικόπτερα επίθεσης: Συνολικά 24 Mi-35 θα παραλάβει το Μπακού, σύμφωνα με μια συμφωνία που υπογράφηκε τον Σεπτέμβριο του 2010 μεταξύ του ρωσικού κρατικού εξαγωγέα όπλων «Rosoboronexport» και την αντίστοιχης υπηρεσίας του Αζερμπαϊτζάν.
Όσον αφορά την Τουρκία, κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο ετών, η στρατιωτική βοήθεια προς το Αζερμπαϊτζάν υπολογίζεται άνω των 200 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ η Άγκυρα και το Μπακού υπέγραψαν μια συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας. Σύμφωνα με αυτά που έχουν γνωστοποιηθεί για την στρατιωτική συνεργασία, είναι αρκετά ασαφείς συγκεκριμένες δεσμεύσεις από την τουρκική πλευρά σε περίπτωση εχθροπραξιών στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Η Τουρκία και πολλές άλλες χώρες, οργανωτικά και τεχνικά, βοηθούν το Μπακού για να δημιουργήσει τη δική του αμυντική βιομηχανία. Ειδικότερα αναφέρεται το ζήτημα της παραγωγής των πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων (MLRS) 107 χιλιοστών και 122 χιλιοστών, και των ρουκετών τους, με τη βοήθεια των τουρκικών επιχειρήσεων. Έχουν ξεκινήσει οι εργασίες για την αναβάθμιση των υφιστάμενων βαρέων αρμάτων μάχης Τ-72 στο Αζερμπαϊτζάν, με την βοήθεια από εμπειρογνώμονες του Ισραήλ και της Τουρκίας. Ο εκσυγχρονισμός των ουκρανικής προέλευσης Mi-24 γίνεται τη βοήθεια εμπειρογνωμόνων από διάφορες χώρες. Με τη βοήθεια ειδικών από το Ισραήλ έχει ξεκινήσει η παραγωγή ενός βαρύ ΤΟΜΑ στην βάση του T-54/55 του Αζερμπαϊτζάν. Με τη βοήθεια της ισραηλινής εταιρίας Elbit, στο Αζερμπαϊτζάν κατασκευάστηκε ένα εργοστάσιο για τη συναρμολόγηση των UAV. Το Αζερμπαϊτζάν παράγει τα δικά του πυρομαχικά για τα όπλα μικρού διαμετρήματος και όλμους - αλλά και ελαφρά τεθωρακισμένα οχήματα, όπως τα «Matador» και «Marauder» - με βάση στοιχεία από τη Νότια Αφρική.
«Σήμερα, ο αρμενικός στρατός δαθέτει τέτοια όπλα, που ονειρεύονται χώρες δέκα έως είκοσι φορές μεγαλύτερες από την Αρμενία.»   
Φυσικά, η Αρμενία δεν παραμένει αδιάφορη στην κούρσα των εξοπλισμών που ξεκίνησε ο ανατολικός της γείτονας. Ο ετήσιος στρατιωτικός προϋπολογισμός κατά τα τελευταία έτη είναι περίπου 400 εκατομμύρια δολάρια. Σε ένα πλαίσιο με πιο περιορισμένους οικονομικούς και δημογραφικούς πόρους, η προτεραιότητα της ηγεσίας των Αρμενίων είναι η όσο το δυνζτόν αποτελεσματικότερη δαπάνη των διαθέσιμων πόρων, συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπινου παράγοντα. Στις αρχές του 1990, το Ναγκόρνο-Καραμπάχ και η Αρμενία έχουν καταφέρει όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά και να νικήσουν στην αναμέτρηση με το Αζερμπαϊτζάν. Σε γενικές γραμμές, η έμφαση των Αρμενίων είναι στην ενεργητική άμυνα, συμπεριλαμβανομένης για την περίπτωση επίθεσης του εχθρού, της ικανότητας της πρόκλησης της μέγιστης ζημιάς στις επικοινωνιακές και βιομηχανικές υποδομές στο Αζερμπαϊτζάν.
Προτεραιότητα του Ερεβάν η αύξηση του αριθμού των συμβάσεων της προμήθειας νέων όπλων και στρατιωτικού εξοπλισμού. Το μερίδιο των δαπανών που συνδέονται με τον αμυντικό προϋπολογισμό της Αρμενίας είναι σημαντικά χαμηλότερο σε σχέση με το Αζερμπαϊτζάν, λόγω του μεγέθους της στρατιωτικής συνεργασίας της Αρμενίας με την Ρωσία και λόγω της συμμετοχής της στον ΟΣΣΑ. Το Αζερμπαϊτζάν είναι ο μεγαλύτερος αγοραστής συστημάτων πυροβολικού ανάμεσα στις χώρες του Νοτίου Καυκάσου. Το Αζερμπαϊτζάν αγόρασε 263 διάφορα συστήματα πυροβολικού. Η Αρμενία καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση με 210 συστήματα πυροβολικού
Στο δυναμικό της αρμενικής πλευράς είναι πολλαπλοί εκτοξευτές πυραύλων WM-80 κινεζικής προέλευσης, καθώς και επιχειρησιακά τακτικά πυραυλικά συγκροτήματα 9K72 Elbrus. Πριν από λίγο καιρό υπήρχαν πληροφορίες για την εμφάνιση του μεγάλου διαμετρήματος 9A52-4 Tornado (BM-30 Smerch). Το 2011 αναφέρεται η αγορά 12 συστημάτων ουκρανικής προέλευσης στη Μολδαβία, και στην στρατιωτική παρέλαση για τον εορτασμό της 20ης Επετείου της Ανεξαρτησίας στις 21 Σεπτεμβρίου, επιδείχτηκαν τακτικά πυραυλικά συγκροτήματα 9K79-1 (SS-21 Scarab).
Η ρωσική πλευρά μετέφερε στον αρμενικό στρατό οκτώ τάγματα των αντιεροπορικών συγκροτημάτων S-300 σε διαφορετικές εκδόσεις 
Η στρατιωτική συνεργασία με τη Ρωσία αποκαλύπτει στην πραγματικότητα ότι η Αρμενία ξοδεύει για την άμυνά της πολλά περισσότερα χρήματα από αυτά που παρουσιάζονται στα επίσημα στοιχεία. Ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας Σεργκέι Μινασιάν δίνει ένα καλό παράδειγμα: «Η ρωσική πλευρά μετέφερε στον αρμενικό στρατό οκτώ τάγματα των αντιεροπορικών συγκροτημάτων S-300 σε διαφορετικές εκδόσεις. Η τιμή αγοράς των εν λόγω συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας μπορεί να υπερβαίνει κατά πολύ τον επίσημο ετήσιο στρατιωτικό προϋπολογισμό της Αρμενίας. Όμως, λόγω του γεγονότος ότι οι παραδόσεις αυτές διέπονται από συμφωνίες για στρατιωτικοτεχνική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών στο πλαίσιο του ΟΣΣΑ (Οργανισμός Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας), δεν αντανακλώνται στα στοιχεία που παρέχονται από τη Ρωσία και την Αρμενία στο διεθνές μητρώο των όπλων, και συχνά δεν καλύπτονται από δημόσιες πηγές.»
Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των αμυντικών προσπαθειών στο Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι η αυξημένη προσοχή στην ενίσχυση των οχυρώσεων κατά μήκος των ανατολικών συνόρων. Η παρουσία των ισχυρών συστημάτων αεράμυνας που έχουν αναπτυχθεί στην Αρμενία και στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, αναιρεί ουσιαστικά την ανωτερότητα του Αζερμπαϊτζάν στον αέρα. Τα τακτικά πυραυλικά συστήματα της Αρμενίας εξισορροπούν τους τεθωρακισμένους σχηματισμούς των Αζέρων. Σύμφωνα με τον Αρμένιο στρατηγό Νοράντ Ντερκριγκοριάν, πρώην διοικητής των σοβιετικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν, προϊστάμενος του πρώην υπουργού άμυνας της Σοβιετικής Ένωσης Γκρατσόφ, και ιδρυτής του στρατού του Καραμπάχ, για να καταληφθεί το Καραμπάχ -η σημερινή έκτασή του οποίου είναι γύρω στα 12.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα- απαιτείται μισό εκατομμύριο στρατός. Τα σύγχρονα στρατιωτικά όπλα και άρματα μάχης είναι επιρρεπή σε συνεχείς φθορές και βλάβες και για την επισκευή και συντήρησή τους απαιτείται υψηλού επιπέδου εκπαίδευση.
Η κατάσταση αυτή είναι ένα καλό παράδειγμα της ασύμμετρης φύσης της στρατιωτικής ισορροπίας των δύο μερών, την οποία γνωρίζουμε από άλλες ιστορικές και γεωπολιτικές συνθήκες. Για παράδειγμα, στην εποχή της αντιπαράθεσης του Συμφώνου της Βαρσοβίας και του ΝΑΤΟ, η πρώτη πλευρά διέθετε μια συντριπτική υπεροχή στα τεθωρακισμένα. Με τη σειρά τους, τα στρατεύματα των χωρών του ΝΑΤΟ είχαν διαθέσιμα πολύ περισσότερα αντιαρματικά όπλα και μαχητικά αεροσκάφη. Και τώρα σε περιφερειακό χαρακτήρα, είναι ορατή η ασύμμετρη φύση της στρατιωτικής ισορροπίας.

Ορισμένοι Αμερικανοί εμπειρογνώμονες θεωρούν ότι αυτό αποτελεί ένα δυναμικό παράγοντα αποσταθεροποίησης: «Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει στρατιωτική ισορροπία, αλλά εν αντιθέσει, υπάρχει μία ασυμμετρία μεταξύ των αμυντικών ικανοτήτων των Αρμενίων και της δύναμης που συσσωρεύουν οι Αζέροι. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το αποτέλεσμα ενός νέου πολέμου, ο οποίος θα είναι ριζικά διαφορετικός από τον πρώτο και πολύ πιο καταστροφικός. Και οι δύο πλευρές έχουν πολύ μεγαλύτερη δύναμη πυρός. Οι παράμετροι μιας νέας σύγκρουσης θα εξαπλωθούν πολύ πέρα από το Καραμπάχ,» λέει ο Αμερικανός αναλυτής Γουέιν Μέρρυ, ο οποίος επισκέφθηκε πρόσφατα το Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
- Η διατήρηση της στρατιωτικής ισορροπίας προβλέπει την εφαρμογή του εγκεκριμένου κρατικού προγράμματος του 2010 για την προμήθεια όπλων και στρατιωτικού υλικού για την περίοδο 2011-2015. Πριν από λίγο καιρό, εμπειρογνωμόνες και πολιτικοί κύκλοι στην Αρμενία και τις γειτονικές χώρες, επέστησαν την προσοχή στην παρατήρηση του Προέδρου της Αρμενίας Σερζ Σαργκσιάν κατά τη διάρκεια ομιλίας του στην έδρα του ΝΑΤΟ: «Σήμερα, ο αρμενικός στρατός δαθέτει τέτοια όπλα, που ονειρεύονται χώρες δέκα έως είκοσι φορές μεγαλύτερες από την Αρμενία.»
- Περαιτέρω ανάπτυξη των υφιστάμενων μορφών της στρατιωτικής συνεργασίας με την Ρωσία. Η συμμετοχή της Αρμενίας στην Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (CIS) δίνει το δικαίωμα αγοράς εξοπλισμού με ρωσικές εγχώριες τιμές. Η ρωσική στρατιωτική βάση στο Γκιουμρί ως ένας σημαντικός σταθεροποιητικός παράγοντας στην περιοχή.
- Η βελτίωση της κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης στη χώρα, με προτεραιότητα την ανάπτυξη των παραμεθόριων περιοχών, καθώς και τη γενική βελτίωση του ηθικού. Γενικότερα, μιλάμε για την πιο αποτελεσματική χρήση των παραγόντων που επέτρεψαν την Αρμενία και το Ναγκόρνο Καραμπάχ, παρά τους πολύ πιο περιορισμένους πόρους, να διεξάγουν επιτυχείς πολεμικές επιχειρήσεις στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
- Μεγαλύτερη χρήση της Αρμενικής Διασποράς. Χαρακτηριστική η γεωργιανή περίπτωση: Στην προεκλογική εκστρατεία στη Γεωργία, οι σχέσεις με την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν έχουν αυξήσει τη σημασία τους. Η εξωτερική πολιτική προς την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα προβληματική για την Τιφλίδα. Η γεωργιανή κυβέρνηση επιδιώκει στην εξωτερική γραμμή της μια «ευρωατλαντική» πολιτική, ενώ παραμελεί κυρίως τη σχέση με τους άμεσους γείτονές της. Ωστόσο, οι εκλογές αποκαλύπτουν της επιρροή της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν στην κυβέρνηση της Γεωργίας, που απορρέουν από τις δύο αντίστοιχες εθνικές μειονότητες, επικεντρωμένες κυρίως σε δύο νότιες επαρχίες. Η κυβέρνηση στην Τιφλίδα βλέπει το οικονομικό μέλλον της χώρας στενά συνδεδεμένο με αυτό του Αζερμπαϊτζάν και της Τουρκίας: Η κατασκευή και ανάπτυξη της περιφερειακής σιδηροδρομικής γραμμής Μπακού-Τιφλίδα-Καρς, ο αγωγός πετρελαίου Μπακού-Τιφλίδα-Τζεϊχάν, ο αγωγός φυσικού αερίου Μπακού-Τιφλίδα-Ερζερούμ, η παροχή φυσικού αερίου στην Ευρώπη Μπακού-Τιφλίδα-Καρς, Southern Gas Coridor.
 Από το 2010 λειτουργεί στην Αρμενία ένα κέντρο διοίκησης αεράμυνας από κοινού με την Ρωσία, ενω έχει ενταθεί η ρωσική βοήθεια στην επισκευή αεροσκαφών και ελικοπτέρων, όπως και στην ανάπτυξη ενός αρμενικού στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος. Τον Απρίλιο του 2012 υπεγράφη μια άλλη συμφωνία, που προβλέπει την οργάνωση ενός κέντρου εκσυγχρονισμού, συντήρησης και επισκευής τεθωρακισμένων οχημάτων. Υπάρχουν και άλλα παρόμοια παραδείγματα.
Παράλληλα, το Ερεβάν έχει λάβει περαιτέρω μέτρα για τη διαφοροποίηση της πολιτικοστρατιωτικής και στρατιωτικοτεχνικής συνεργασίας, όπως μια σειρά από προγράμματα ανταλλαγής και στρατιωτικής εκπαίδευσης με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.
Σχετικά νέο κεφάλιο στην αρμενική πολιτική της ασφάλειας είναι η στρατιωτική συνεργασία του Ερεβάν με την Τεχεράνη, η οποία αποτελεί μια ασύμμετρη απάντηση στην ενίσχυση της στρατιωτικο-τεχνικής συνεργασίας του Μπακού με το Τελ Αβίβ. Το 2009, ο Αρμένιος Υπουργός Άμυνας επισκέφθηκε επίσημα την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Ο ιρανικός παράγοντας είναι για τα δύο αρμενικά κράτη ιδιαίτερης σημασίας λόγω των κινήσεων του Αζερμπαϊτζάν σχετικά με μια οικονομική και πολιτική συμμαχία με τη Γεωργία, η οποία θα καθορίσει τη συμπεριφορά της Τιφλίδας σε περίπτωση σύγκρουσης στο Καραμπάχ. Το Αζερμπαϊτζάν προσπαθεί με το κλείδωμα της γεωργιανής πλευράς να διακόψει σε περίοδο πολέμου τις ρωσικές παραδόσεις στην Αρμενία, συμπεριλαμβανομένων αυτών της μη στρατιωτικής φύσεως.
Βέβαια, η Τεχεράνη έχει έννομο συμφέρον στη διατήρηση της στρατιωτικής ισορροπίας και τη διατήρηση του «στάτους κβο» στην εμπόλεμη ζώνη.  
Γενικά, θεωρούνταν ως μια «παγωμένη» διένεξη, το Ναγκόρνο Καραμπάχ έγινε αρκετά «θερμό», με ένα σταθερό κύκλο συγκρούσεων να αφήνει νεκρούς και από τις δύο πλευρές. 
Πρόσφατα, το βρετανικό αναλυτικό κέντρο «Oxford Analytica» πρότεινε στο Αζερμπαϊτζάν να αυξήσει τον όγκο αγοράς όπλων, προκειμένου να επιτευχθεί μια επιχειρησιακή ετοιμότητα το 2014 με την προοπτική της έναρξης ενός πολέμου - εάν μέχρι τότε δεν θα καταγραφεί πρόοδος στις διαπραγματεύσεις με την Αρμενία.  Η κλιμάκωση των εντάσεων για το Ναγκόρνο Καραμπάχ στο πλαίσιο της αυξανόμενης κούρσας εξοπλισμών και της συνεχιζόμενης εχθρικής προπαγάνδας μπορεί να οδηγήσει σε απρόβλεπτες συνέπειες, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής στη σύγκρουση των γειτονικών κρατών και την πλήρη καταστροφή του συστήματος ασφαλείας στο Νότιο Καύκασο. 
 H επόμενη πολεμική σύγκρουση - θεωρείται δεδομένη.

 Πηγη. deepred001